Bergharen
Van KulturhusWiki
Kulturhus Bergharen
'Vertrouwen en openheid voorkomen dat het schip strandt'
Kulturhus De Zandloper in Bergharen is het resultaat van een innige samenwerking tussen burgers en gemeente. Beide zijn vertegenwoordigd in een projectgroep die het hele traject – van eerste idee tot en met bouw en oplevering – begeleidt. Projectleider Mirjam Derks: 'Dankzij een open en eerlijke communicatie slaagden we erin het project gezamenlijk in goede banen te leiden.'
De gemeente Wijchen heeft 40.000 inwoners en bestaat, behalve uit het grote dorp Wijchen, nog uit de kleine kernen Hernen, Leur, Batenburg, Balgoy, Niftrik, Alverna en Bergharen. In Bergharen wonen 1780 mensen. Naar verwachting opent Kulturhus De Zandloper er in
het najaar van 2007 zijn deuren. Om De Zandloper te kunnen realiseren, heeft de gemeente onder meer een huis aangekocht, dat werd gesloopt in de zomer van 2006. Kernpartners in het Kulturhus zijn de basisschool, de bibliotheek, de leefbaarheidsgroep en het huidige dorpshuis. In dat dorpshuis zit een groot aantal gebruikers, waaronder de peuterspeelzaal, de biljartvereniging en de fanfare. Allemaal gaan zij straks mee naar De Zandloper. De functies ontmoeten, welzijn, cultuur, sport, onderwijs en zorg vinden er allemaal onderdak. Gemeenteambtenaar Mirjam Derks
is de projectleider van het Kulturhus.
Aan het eind van de jaren negentig kwam het bestuur van 63 het dorpshuis van Bergharen, een kleine kern met 1780 inwoners, tot de slotsom dat een nieuw onderkomen zeer dringend gewenst was. De bestuursleden klopten aan bij de gemeente en die deelde de visie. Er moest nieuwbouw komen. Daarom werd Mirjam Derks, beleidsadviseur Welzijn & Onderwijs, in 2001 aangesteld als coördinator van het traject dat uiteindelijk zou moeten resulteren in de bouw van het nieuwe dorpshuis. Voor haar echt een uitdaging. Derks: 'Een grootschalig project had ik nog nooit geleid. Op dat moment zag het er trouwens ook niet naar uit dat het dorpshuisverhaal zó enorm zou uitdijen. Gaandeweg werd de omvang van het project echter veel groter dan ik destijds kon bevroeden. In plaats van een nieuw dorpshuis, verrijst er nu in Bergharen immers een Kulturhus met alles erop en eraan. Overigens: het idee dat het handig is om gebouwen voor meerdere doeleinden te gebruiken, deed zo rond 2001 al wel opgeld. De gemeente Wijchen wilde daarom een multifunctionele accommodatie bouwen; een pand dat door verschillende partijen gebruikt kon worden. Het uitgangspunt was verder heel eenvoudig: zo min mogelijk meters bouwen, voor een zo krap mogelijk bedrag en voor zoveel mogelijk partijen.'
